I couldn't mind myself en dit is waarom

Mindyourself. Mijn bedrijfsnaam, en de boodschap waarnaar ik wil leven en die ik wil uitdragen. En daar had ik afgelopen tijd enige moeite mee.

Ik vind het schrijven van zo’n blog best lastig, want ik wil context geven, maar heb angst voor wat mensen van mij gaan vinden. Mindyourself gaat ook over je niets aantrekken van wat anderen vinden, dus ik deel mijn hersenspinsels lekker tóch. Misschien herkennen mensen zich in mijn verhaal. In ieder geval kan ik mijn gedachten delen, maar het voelt nog wel als een taboe. Als mensen afgelopen tijd aan mij vroegen hoe het ging, had ik niet altijd het gevoel dat ik eerlijk kon zijn over wat er in mij omging.

Met de billen bloot over dingen die ik moeilijk vind

In januari ben ik in mijn eentje een reis naar Thailand gaan maken. Het was fantastisch, ik heb me zo vrij en onafhankelijk gevoeld! Toen ik terugkwam, begon er langzaam iets te knagen. Het leven dat ik leid is comfortabel, maar door het reizen kwam het besef dat er meer in de wereld is om te ontdekken. Het knagende gevoel leek op gevoelens van ontevredenheid of onvoldaanheid.

Ik begon steeds meer te twijfelen over mijn werk, mijn relatiestatus, mijn vriendschappen, mijn financiën, mijn woonplaats, mijn mindset, de keuzes die ik in het verleden heb gemaakt wat betreft studie en baan, basically mijn hele leven. Vooral tijdens de lows van mijn menstruatiecyclus kon deze twijfel hardnekkig zijn en omslaan in onzekerheid en een laag zelfbeeld. En als je menstruatiecyclus uit ongeveer 2 weken highs en 2 weken lows bestaat, kan je er dus ongeveer vanuit gaan dat het 50% van de tijd niet zo lekker met me ging. Niet per se 50% slecht, eerder niet goed tot zeer matig.

Momenteel ben ik mid-dertig en zit ik al een tijdje in een gekke fase. Een fase waarin ik meer ‘moet’ nadenken over de rest van mijn leven. Want ik heb een kinderwens, en daarvoor wil ik idealiter in een stabiele relatie zitten (heb ik me eigenlijk pas recent gerealiseerd). Maar door de leeftijd van mijn baarmoeder zit er ineens best veel druk op dat laatste. Bij elk vrijgezelle persoon schiet de gedachte door mijn hoofd of het een match zou kunnen zijn, ook als het heel duidelijk wordt gemaakt dat iemand niet beschikbaar is ;-) en mijn hoofd is zo druk met… tsja, wat eigenlijk? Voorstellingen maken over dingen die er niet zijn. Wat als-scenario’s bedenken. Piekeren. En als je tijdens de lows van de cyclus ook nog eens je eigen leven gaat vergelijken met dat van anderen, dan heb je geen leuke tijd. Dat is allesbehalve mindyourself.

En nog even over die kinderwens. Die heb ik niet voor nu, maar wel voor later. Maar later is niet zo ver weg meer voor mij als vrouw, snap je? Ik heb (hopelijk) nog heel veel jaren op deze planeet te leven, maar mijn baarmoeder en de maatschappij maken dat ik die druk voel. Ik heb de natuur een handje geholpen door vorig jaar mijn eicellen te laten invriezen (social freezing), dus dat geeft meer rust. Maar toch hoort deze druk er nu ineens bij. Als een wolk die mijn zicht continu vertroebelt. Of alsof er een vuiltje onder mijn lens zit dat ik niet kan wegpoetsen. Het is er, ik kan er niet omheen, het is hinderlijk en oncomfortabel. Maar ik ben ermee aan het leren leven.

Ik kan ook optimistisch zijn.

Ik heb het idee dat ik langzaam uit die schemering (daar waar het nog net niet donker is, maar je zicht wel slechter is) beweeg en weer meer liefde en licht vanuit binnenuit kan voelen. Afgelopen halfjaar was pittig, maar ook bijzonder. Het mooie van deze fase is dat het ervoor zorgt dat dingen in beweging komen. Het zorgt ervoor dat ik op zoek ga naar manieren om het leven lichter en aangenamer te maken. En als holistisch leefstijlcoach zal ik die manieren hieronder met je delen in de vorm van adviezen. Ik schrijf dus in ‘je’-vorm, maar heb het afgelopen tijd aan den lijve ondervonden.

Leef in het hier en nu. Als je de neiging krijgt om in je hoofd te gaan zitten en te gaan piekeren, leid jezelf dan af van je gedachten. Sport, maak een wandeling, poets je tanden, schrijf het van je af of bel een vriend(in).

Investeer in vriendschappen. Sommige vrienden zullen langer in je leven zijn dan wie dan ook. Koester ze. Plan momenten in om elkaar te zien, ga samen eten of onderneem een activiteit. Ik hou van dansen en deze zomer zijn er genoeg momenten om dat de doen in de buitenlucht met vrienden.

Help anderen. Dit geeft interactie betekenis. Help bijvoorbeeld met verhuizen, een luisterend oor bieden, koken, boodschappen langsbrengen, klusjes of technische handelingen uitvoeren. Pluspunt: iets doen voor een ander is nooit helemaal onzelfzuchtig. Je krijgt er zelf ook een voldaan gevoel van. Pas er wel voor op dat je dit doet vanuit een gevuld kopje, want anders geef je een vreemd soort energie weg aan anderen.

Wees je bewust van hoe je tegen/over jezelf praat. Ben je streng of hard voor jezelf? Oefen in mildheid. Geef jezelf een dikke mentale knuffel van zachtheid. En check de realiteit. Klopt het wel wat je tegen jezelf zegt? Dat checken helpt om niet te veel mee te gaan in een (negatief) narratief dat je over jezelf of een situatie hebt.

Bespreek je zorgen. Krop je gevoelens niet op, maar maak ze bespreekbaar met mensen die je vertrouwt en bij wie je je op je gemak voelt. Het lucht op, en als het goed is versterkt het ook de onderlinge band.

Maak plezier. Echt, doe dingen die je leuk vindt. Doe ze desnoods in je eentje. Het leven is te kort om te wachten tot het juiste moment. Ga naar een museum, uit eten in je eentje, boek die vakantie of start een cursus.

Hoe het nu met me gaat? I'm trying to mindmyself. Ik probeer goed voor mijn fysieke, mentale en emotionele lichaam te zorgen. Ik heb lief.

Heeft deze blogpost je geraakt? Stuur me gerust een berichtje via insta @mindyourself.coach. Vind ik leuk!